3 juli 2015

Meer waard dan een tuin vol goudsbloemen

Wat gaan de dagen nu snel! Twee kinderen hebben al vakantie. Alleen de jongste moet nog een weekje. Met deze hitte heeft zijn school een tropenrooster ingesteld. Dat hij nu rond tweeën thuis is geeft hem ook een beetje vakantiegevoel. Op de foto hieronder kijkt hij hoe veel graden het is.

En ja, vandaag gaat hij naar de kapper. Dan heeft hij het vast minder warm :-)


Goudsbloemen
Tot mijn verrassing groeien er in het perkje naast ons huis goudsbloemen. Per ongeluk, want de tuinmannen hadden er andere plantjes ingezet in het voorjaar. De goudsbloemen groeien er echter dwars door heen. Kijk, hieronder op de foto: eentje nog in de knop. Mooi hè? De ander is al wat verder open was. Plukjes oranje steken omhoog!

God writes the Gospel in the Bible alone,
but also on trees, and in the flowers
and clouds and stars.




Niet moedeloos worden
Verrassend om zulke mooie bloemen te zien in de tuin die er zo doods uitzag in het winterseizoen. Starend door de lens van mijn fototoestel bedenk ik dat sommige zaadjes die wij als moeders in liefde strooien pas veel later ontkiemen. Niet moedeloos dus als het zo'n doodse boel lijkt.

Wie met tranen zaaien,
zullen met gejuich maaien.
Wie het zaad draagt en dat zaait
gaat al wenend zijn weg,
maar hij zal zeker terugkomen met gejuich
en zijn schoven dragen.
 
 
Je bent zo kostbaar!
De goudsbloem op de foto hieronder is niet volmaakt. Kijk goed: ze mist een hele rij bloemblaadjes. Maar ... wat is ze mooi in haar imperfectie! Houd dat vast. Je bent een mooi mens ook al mis je heel wat in je leven. Ook al heb je veel moois verloren. Je doet er toe! Ik zou je deze bloem willen geven maar dat kan niet. In plaats daarvan de foto: die is voor jou! Serieus, je bent veel meer waard dan een tuin vol goudsbloemen. Blijf stralen als deze imperfecte goudsbloem!
 
 
Omdat ik bij Jezus hoor
Mijn eigen imperfectie is het einde niet. Het hoeft mijn leven niet te beheersen. Ik bent kostbaar in Gods oog omdat Ik bij Jezus hoor. Omdat Hij mij kocht door Zijn offer. Hij geeft me dagelijks advies, ik leer dingen over de weg die ik ga. Hij leidt mij elke nieuwe dag. Hij loodst mij door de seizoenen van het leven. Ik weet dat Zijn oog liefdevol op mij rust:

I will instruct you and teach you in the way which you shall go
I will guide you with my eye.
 
psalm 32:8
 
  • Geniet je van de zomerbloemen?
  • Wat voor bloemen heb jij in je tuin?
  • Of in de kamer?

25 juni 2015

Hoe was het ook al weer? Tel je ...

Het is een oud lied en veel mensen kennen het een beetje. In ieder geval de eerste regel. Of het eerste couplet: 

Tel je zegeningen, tel ze één voor één,
tel ze allen en vergeet er geen.
Tel ze allen, noem ze één voor één,
en je ziet Gods liefde dan door alles heen.
 
Door je zegeningen te tellen richt je je aandacht op alle mooie dingen in je leven. Als christen zie je dan Gods liefde, dwars door alles heen.
 
Verdrietige dingen
Maar vorige week had ik daar echt moeite mee. Ik hoorde verdrietige dingen over onze zoon, die zo vroeg het nest moest verlaten. De pijn daarover kwam onverwachts en fel. Onbewust duwde ik die nare gevoelens weg. Maar het bleef een beetje zeuren van binnen. Ik voelde me depri en mopperig worden. Onder het soppen van mijn huis zei ik tegen mezelf: denk je dat er iemand is die zal zien dat jij de wastafel schoon gemaakt hebt? Of de wc's. Of de vensterbank in de badkamer? Ik voelde me van iedereen verlaten. Zelfs van God.

Tranen, lezen en bloemen
Toen nam ik een besluit. Ik besloot mijn tranen te laten gaan. Ik besloot om de pijn toe te laten, die je als moeder kunt voelen als je je kind kwijt geraakt bent. Daarna ging ik in het zonnetje zitten met een boek. Anderhalf uur lang. Mooi boek. En ik maakte foto's van een streep zonlicht, die precies door een kier van de schutting viel. Ik pakte het glazen potje met bloemen van de tuintafel en zette die op de tegels. Balancerend op mijn hurken schoot ik een hele serie plaatjes.



Zegeningen tellen
Zegeningen tellen is iets moois. Maar ik ben vast een beetje raar want het ene moment ervaar ik alleen maar somberheid terwijl ik daarna opeens weer allemaal mooie dingen ontdek. Mijn gevoel is echt zo verraderlijk. Ik kan er maar beter niet op leunen. Daarom steun op God. En dan lukt het me soms  om zomaar iets moois te zien midden in de narigheid. Dwars door alles heen.

Zeker, Hij is mijn rots en mijn heil, mijn veilige vesting. Ik zal niet al te erg wankelen.

Niet het einde
De dingen die ik hoor over mijn kind zijn niet het einde van zijn verhaal, denk ik nu. Ik doe een stapje en probeer het seizoen waarin ik leef vanuit een ander perspectief te zien. Mijn teleurstelling en het verdriet stop ik niet meer weg maar breng het allemaal bij Jezus. Ik ben kostbaar in Zijn ogen. Ook al faal ik. Ook al ben ik absoluut niet perfect. Ook al ben ik geen groot gelovige. Weg met die negatieve houding dus. Hoe was het ook al weer? Dat oude gezang? Tel Uw ...

Are you ever burdened with a load of care?
Does the cross seem heavy you are called to bear?
Count your many blessings, every doubt will fly,
And you will keep singing as the days go by.
 
Count your blessings, name them one by one,
Count your blessings, see what God hath done!
Count your blessings, name them one by one,
And it will surprise you what the Lord hath done.
 
 
Vergeet niet van de zon te genieten. Ze schijnt vandaag!
Hier tenminste wel.

10 juni 2015

Ik heb een lastige kaak

Je zult maar iedere dag pijn hebben!

Dat dacht ik toen ik heftige pijn kreeg een paar dagen na het vullen van een kies. Gelukkig kon ik vlug bij mijn tandarts terecht. Hij maakte een foto. Geen ontsteking of cyste. Maar wel zo'n erge pijn dat het duidelijk was dat er iets aan de zenuw mankeerde. Vandaag een wortelkanaalbehandeling gehad. Niet erg maar wel opnieuw heel spannend.


Schooltandarts
Als kind was ik erg bang voor de tandarts. Net als heel veel kinderen in de jaren zeventig ging ik naar de schooltandarts. Dat was pijn lijden. Helemaal in je eentje - zonder mama of papa -  klom je de bus in. Met een hart dat bonsde van spanning ging je liggen in de tandartsstoel. Boren en trekken.

Een angstig gebeuren!


Cyste-leed
Gelukkig ging ik als puber elk half jaar naar een 'echte' tandarts. Mijn vader wilde altijd mee omdat ik zoooo bang was. Ik had vaak pijn. Ontstekingen in de bovenkaak en in de bijholtes. Jaren later, in de beginjaren van ons huwelijk, werd er een cyste in mijn bovenkaak ontdekt. Op die manier kwam ik bij kaakchirurgie terecht. De chirurg heeft foto's van mijn geopende kaak gemaakt omdat hij nog nooit zo'n grote cyste gezien had.

Echt geen pretje! Ging jij ook naar de schooltandarts?


De cystes bleven weer aangroeien. De spanning: goedaardig weefsel of kwaadaardig? Totdat ik in 2011 niet meer terug hoefde te komen. Ik was zomaar cystevrij. Wat een zegen! Ik hoop altijd cyste-vrij te blijven. Er heeft zich zelfs weer nieuw bot gevormd op de plaats waar het bijna geen bot meer zat.

Lastig
Ik heb een lastige kaak. Zo'n klein stukje van mijn hele lijf. Toch bezorgt het me vaak pijn. Nu ik weer bij de tandarts 'loop' ... denk ik terug aan de ziekenhuisbezoekjes. Kaakchirurgie. Brrr.

En vandaag bid ik een keertje extra voor mensen die aan chronisch pijn lijden. Jij ook? Laten we hen in iedergeval niet vergeten!

Foto's gemaakt tijdens het wachten bij de tandarts.

4 juni 2015

Kostbaar dagelijks leven

Die juni-dagen kunnen zo mooi beginnen! Vanmorgen vroeg heb ik speciaal het rolgordijn he-le-maal omhoog getrokken om de ochtendzon op de vensterbank te zien schijnen. Precies op mijn tomaat, peterselie, calendula en pompoen. Gauw nam ik een foto (deze zonnige vensterbank-momenten zijn zo gauw voorbij). Links zie je een stukje groene stoel. Fijn plekje om de dag te beginnen. 

 
Ontbijten bij Intratuin
Deze week had één van de kinderen een dagje vrij. We gingen naar de Intratuin om lekker te winkelen en te eten. Want mijn zoon had nog niet ontbeten. Lekkere koffie dat ze daar hebben! Ik kocht een mooie blauwe gieter, slaplantjesaardbeienplantjes met veel bloemetjes en twee vaderdag-cadeautjes (ssssst ...) Het leuke was dat er boven allemaal van die schaaltjes met lekkere dipsausjes stonden. In het culinaire gedeelte. Mijn zoon maakte daar een foto's van met zijn telefoon omdat ik de schaaltjes zo leuk vond. Ik kon de verleiding trouwens niet weerstaan en heb daar een potje Hollandse mayonaise gekocht. Zeker de lekkerste: met honing! En zonder toegevoegde E- conserveer en E-kleurstoffen.  
 

 
Bloem en tuin
Langs onze straat staan allemaal paarse bloemetjes. Om de tuintafel op te vrolijken plukte ik er een paar voor in een jampotje. Wat zou het voor soort zijn? Het is één lila bloemenzee en er komen veel hommels op af. Onze eigen tuin ligt er ook weer mooi bij, dankzij mijn man. Dat was me een knip-werk met al die heggetjes! De rozen gaan leuk bloeien. De lavendel ook bijna. Kijk maar op de onderste foto ... Misschien gaan de bloemetjes morgen open want er wordt een warme dag verwacht!
 



Schrijven en breien
Aan het af-schrijven van mijn boek kom ik niet toe. Soms heb ik zin maar dat zin- gevoel van mij ebt telkens weg als ik wil beginnen. Ik heb me nu voorgenomen om elke dag een kwartiertje te schrijven. Dat idee vond ik op Anita's blog. Ook ben een paar kleine handwerkprojectjes gestart. Zoals het breien van kleurige vingerloze handschoenen voor mij dochter (22) Ik brei zoooo langzaam. Dus ik schat dat ze rond december af zijn en dan heb ik een origineel kerstcadeautje :-) Ze houdt van kleur en aparte dingetjes.
 
Misschien ga ik nog meer breien want volgende maand is mijn oudste dochter (23) uitgerekend. Ik word oma! Eens vragen of zij van gebreide spulletjes houdt.


Kostbaar dagelijks leven
Dit is een huis - tuin - en keuken blog geworden. Niet erg toch? Dit is mijn kostbare dagelijkse leven waar ik van probeer te genieten. Ja, ik heb momenten dat ik flink aan het dippen ben. Piekermomenten en huildagen. Maar ik weet dat mijn tranen  niet verloren gaan. Ze zijn kostbaar in Gods oog. En ik denk dat het is gezond is om af en toe te treuren. Dingen moeten nu eenmaal verwerkt worden.

Maar nu ... die zon!
Het is zo lekker. Ik word er blij van.
Wat heb ik veel om dankbaar voor te zijn.

Jij ook?       

Denk ook aan mijn: Give Away

28 mei 2015

Al gaat mijn weg dan door een donker dal ...

Zodra mijn pad de verkeerde kant op lijkt te gaan, word ik onrustig en ga ik piekeren. Ik schrik terug voor moeilijke dingen. Dat vind ik heel erg. Ik wil op mijn God vertrouwen. Ook als het niet zo goed gaat. Ook als het langdurig niet goed gaat en ik reële zorgen over kinderen heb. En verdriet.

Piekerfase
Wat ben ik blij met het boekje dat ik lees. Het heet: "Hoe een herder Psalm 23 ziet" en is geschreven door een ervaren herder. Het helpt mij door mijn piekerfase heen. Dit boek, ik kreeg het precies op tijd, verdiept mijn liefde en het wakkert mijn vertrouwen in de goede Herder weer aan.

Transparante wolken, roodomrand
Een oceaan van licht.....
"Al ga je door een donker dal
 Wees niet bang, in geen geval
 Hij beloofde jou Zijn trouw
 Zijn stok, Zijn staf, ze steunen jou."
 
 
 
Citaat

Het is over het algemeen het ‘onverwachte’ dat de meeste angst veroorzaakt. Wanneer we door angst gegrepen zijn, vinden we het moeilijk om met de ingewikkelde problemen van het leven om te gaan. Vaak is onze eerste reactie, net als die van de schapen, opspringen en wegwezen. Maar dan, te midden van onze ellende, dringt opeens het besef door dat Hij, de Christus, de goede Herder, bij ons is. Dat maakt alle verschil. Zijn aanwezigheid zet de zaak in een heel andere licht.


Al gaat mijn weg ...
En dat is zo. Het besef dat mijn Meester, mijn Vriend en mijn Herder, de situatie onder controle heeft, is een geweldige bron van rust en vrede! Al gaat mijn weg dan door een donker dal ...
 
Klik hier om het boek van binnen te bekijken.
Klik hier om Albèrtjes echte schapenblog te lezen.

9 mei 2015

God bracht ons veilig thuis

Toen het eindelijk droog werd besloten mijn zoon en ik afgelopen woensdag een paaltjeswandeling te lopen. Die begon vlakbij een vakantiepark in Kootwijk. We maakten allebei foto’s van de mooie dingen die we zagen onderweg.


Bijvoorbeeld van deze kale boom. Ooit door de bliksem getroffen. Wat mooi hè, met die Hollandse lucht erboven. We genoten enorm. Maar toen we ongeveer twintig minuten gelopen hadden verdween de zon en het werd een beetje somber in het bos. Er klonk een vaag gerommel in de verte. Op aandrang van mijn zoon besloten we de wandeling af te breken en terug te lopen.
 
Onweer in het bos
Het onweer kwam razendsnel dichterbij en de wind stak op. De boomkruinen schudden heen en weer en er was een enorm geruis van wind door de takken. Bliksem, storm, takken, opvliegend zand, donder: het was er opeens allemaal. Doodsbang grepen we elkaar vast en ik riep: Laten we schuilen langs de rand van het bos en ons klein maken. Maar hij wilde rennen. Dat deden we. We renden over het zandpad en baden hardop tot God.

 
Veilig!
Hijgend bereikten we de ingang van het vakantiecentrum. Wat een opluchting om een dak boven ons hoofd te hebben! Toen het onweer voorbij was liepen we naar ons huisje terug (zie foto hierboven, wazig doordat de lens van mijn toestel beslagen was). We hebben direct God gedankt dat Hij ons hielp in de storm.
 
Te mogen leven!
Te mogen leven is het een wonder! Ik zei tegen mijn zoon: Je zult misschien nog veel stormen meemaken in je leven. Moeilijke dingen. Denk dan terug aan deze storm. God hielp ons erdoorheen en bracht ons veilig thuis.

Lees hier meer over mijn midweekje weg

13 april 2015

Of ik altijd aan het zingen ben?

Hier in huis wordt regelmatig muziek gemaakt. Mijn dochter speelt iedere dag op haar gitaar. Soms, als ik boven bezig ben, loop ik naar haar slaapkamerdeur en geniet van haar spel. Dat getokkel op de achtergrond is echt fijn als ik bezig ben.

Blij lied
Pas speelde ze een heel blij lied, waarbij ze zong: Gods volk wordt uitgeleid. Je kunt het hier beluisteren in een andere versie. Zet 'm maar even aan onder het lezen ;-) De liedtekst is eigenlijk afkomstig van een Bijbelvers, Jesaja 55:12
 
 
Want in blijdschap zult u uittrekken en met vreugde voorgeleid worden. De bergen en heuvels zullen voor uw ogen uitbreken in gejuich en alle bomen van het veld zullen in de handen klappen.
 
Weg uit de slavernij
De Joden werden bevrijd uit hun slavernij in Babel en daarom waren ze blij. Ik als gelovige uit de heidenen kijk ook terug op een soort slavernij: mijn leven zonder God. Spirituele donkerheid en intense leegte. Ik miste altijd iets, ik verlangde naar iets zonder te weten naar wat. Maar de Joodse Messias Jezus verloste mij uit deze slavernij. Het was alsof ik van een grauwe winterdag overging in het zachte, vredige licht van een zomermorgen. Dat was echt een totale ommekeer. Toen zag ik pas wat zonde was. En ook hoe leeg mijn leven was zonder Hem.
 
Nergens anders ervaar ik intense blijheid en vrede dan daar waar ik door het geloof Jezus als mijn Redder in de ogen kijk. Wie ben U, dat U naar mij omziet!
 
 
Nooit teleurgesteld
Op tweede paasdag 1988 deed ik belijdenis van mijn geloof in Jezus Christus. God heeft me al die lange jaren nog nooit teleurgesteld. Of ik altijd aan het zingen ben? Dat zou ik best willen maar ik kamp de laatste jaren nogal met schaduwen en dingen die me verdrietig maken.

Ik las vanmorgen een citaat van C. H. Spurgeon:
 

Iedereen kan overdag zingen. Het is gemakkelijk om te zingen als we de noten kunnen lezen bij daglicht; maar wie kan zingen als er geen straaltje licht is om bij te zien, die is een bekwaam zanger. Liederen in de nacht komen alleen van God; die heeft de mens niet zijn Zijn macht.

 
In de nacht
Ik juich misschien niet zo uitbundig op dit moment. Maar God oefent liederen met mij in de nacht. Die kende ik eerst niet. En ik moet eerlijk zeggen dat ik soms weer helemaal overnieuw moet beginnen, omdat ik de melodie kwijt ben. Dan troost Hij me en zingt het me voor. Ja, Hij leert waardevolle lessen in moeilijke tijden.
 
Toekomstmuziek
Dat blije christelijke lied, wat ik in het begin noemde is mijn toekomst muziek. Wie weet wanneer ik de volmaakte toon uit kan jubelen ...
 
Ik begin mijn werk 's-ochtends nooit
zonder te bedenken dat God het misschien
zal onderbreken en het Zijne zal
beginnen. Ik zie niet uit naar de dood,
ik zie uit naar Hem.
 
~ Campbell Morgan