01-03-17

DANK JE WEL!

Deze post staat al een poosje in bewaring en verschijnt automatisch op 1 maart. Dat is de datum die ik eerder in het jaar vastzette om te voorlopig even te stoppen met mijn blog Kostbaar. Ik heb op dit moment bezigheden erbij gekregen, die me vrij veel tijd kosten.


BEDANKT

Dank je wel voor het meelezen en meeleven, deze vijf jaar! En ook voor de kostbare mails in mijn mailbox. Ik koester ze nog steeds!

Niet dat je weg puur over rozen gaat,
dat je nooit tranen van spijt voelt
of je dagen zonder pijn en smart zijn,
nee, dat alles wens ik je niet toe.
Maar wel is mijn wens
dat je mag groeien in wie je bent,
met de gaven die God je gegeven heeft.
Dat ze het hart van je geliefden
met blijheid mogen vervullen.
Ik wens dat je in vreugde en smart
Gods nabijheid blijft zoeken
en dat Hij je mag zegenen
overvloedig en rijk.


IK BLIJF BLOGGEN OP:
  1. 1 Minute Bible Love Notes

22-02-17

EN ALS HET WINTERT VAN BINNEN?

Net wakker stond ik voor het raam en keek omhoog naar de takken van onze eik. Daar ergens zat hij: onze merel. Ik zag hem niet maar hij floot zo uitbundig dat ik hem zelfs binnen kon horen!

VOGELS ZINGEN WEER


Is het jou ook opgevallen dat de eerste vogels weer zingen!
Daar geniet er zo van! Jij ook?


De zingende vogel is voor mij een teken dat de lente eraan komt! Dat er weer bloemen zullen bloemen. God geeft een nieuwe lente.

EN ALS HET WINTERT?

En als het wintert van binnen? Als het koud is en vruchteloos is? Zal die wintertuin weer bloeien dan? God kan het. Voor hem ben je kostbaar. Wat bij mensen onmogelijk is, is bij Hem mogelijk. Vergevende verbondsliefde en versterkende genade. Genoeg om de bloemen weer te laten groeien. Hij zal komen. Zoals Salomo dicht:

Zie, daar komt Hij,
springend over de bergen,
huppelend over de heuvels.
Sta op, Mijn vriendin,
Mijn allermooiste, en kom!
Want zie, de winter is voorbij.
De regentijd is over,
helemaal voorbijgegaan.
De bloemen laten zich zien op het land,
de zangtijd is aangebroken.

MIJN MEREL

Hieronder een korte video van het gefluit van onze merel. Hij bleef gewoon zitten toen ik hem "opnam". Je hoort ook een paar meesjes volgens mij. Kun je je voorstellen dat die oude eik straks vol bladeren zit? 



Welke vogels heb jij gespot deze week?

25-01-17

IK VANG DE ZON

Brrr ... koud buiten. Ik liep de tuin in om wat foto's te maken van bevroren blaadjes en grassprieten. Stiekem hoopte ik ook een roodborstje te zien.

MET GAATJES

Opeens zag op de grond een verrot blaadje liggen met gaatjes erin. Ik bukte om het op te rapen en bekeek het zorgvuldig van alle kanten. Echt lelijk, dacht ik. Verrot ook. Net als mijn leven. Pijn en schuld hebben er gaten ingevreten. Zo imperfect!


IK VANG DE ZON

Ik hield het blaadje omhoog en zag hoe doorschijnend het was. Ooit fris en groen. Nog hoger hield ik het blaadje in de lucht. Hé, ik ving de zon! De zon piepte net achter een wolk vandaan en scheen precies door een van de gaatjes van het blaadje heen.

SCHITTER!

Wacht, daar wilde ik een foto van hebben! Heel gedoe. Best moeilijk om de zon te vangen. Wat werd het boomblaadje opeens kostbaar in mijn hand. Het licht van de zon schitterde er zo fel doorheen dat ik mijn ogen zelfs een beetje dicht moest knijpen.

                             

HIJ HEEFT LIEF

Zo is God, dacht ik. God zoekt het verlorene. Het verrotte. Mij. Hij raapt me op zegt: Alles aan u is mooi, Mijn vriendin, er is geen enkel gebrek aan u. Ik hoor Zijn stem als ik uit mijn Bijbel lees: "Ik zal u beslist niet loslaten en Ik zal u beslist niet verlaten!" Hoe imperfect ik ook ben, Hij heeft mij lief!

ANDER PERSPECTIEF

Ik heb besloten de les van het verrotte blaadje in mijn hart te bewaren. Want als God Zijn licht over (en in) mijn leven laat schijnen, zet Hij alles opeens in een totaal ander perspectief.

                          

In het begin schreef ik dat ik hoopte een roodborstje te zien. Ik zag hem later onder in de bosjes zitten. Roodborstjes zijn zo mooi! Eén mijn favoriete vogels. De foto is net een zoekplaatje. En hieronder een video van het blaadje met de zonnestralen.

 

Ik maakte die binnen omdat ik zulke koude handen had. 
Leuk om als herinnering te bewaren!

14-01-17

HIJ GING MEE

Iets meer dan jaar geleden schreef ik er over. Over wat mijn dag een gouden gloed kon geven. Ik omschreef het als de wetenschap dat God me niet verlaat! Geen dag. De wetenschap dat Hij (in Jezus) aanwezig is en kracht geeft.




DAG AAN DAG

Ik wist niet wat me te wachten stond dat jaar. Ik wist nog niets van het verdriet en de zwarte dagen die zouden komen. Nu wel. Ik kan zeggen dat Hij er bij was. Dat Hij mee ging, er dwars doorheen. Ik las vandaag God Zijn genade niet voor een heel jaar tegelijk geeft. Maar 'dag aan dag'.Genoeg voor ieder moment van het jaar. Dat vond ik mooi. Daarom net als vorig jaar een foto van mijn mobiel, met de tekst dat Jezus erbij is. Ook in 2017. Elke dag. 

Zelfs op de zwartste!


11-11-16

ONDERWEG NAAR DUIZEND DINGEN

Ik ga regelmatig bij een oudere weduwe langs. Afgelopen zaterdag duwde ze me spontaan een CD in handen: "Neem maar mee. Ik heb er zelf zoveel aan gehad!"

DUIZEND DINGEN

Toen ik gisteren naar het revalidatiecentrum reed om mijn vader te bezoeken, besloot ik de geleende CD te luisteren. (Mijn vader werkt hard aan het herstel van zijn gebroken heup.) Ja, ik ben zo blij met die CD! Veel tracks gingen over verlies en de verwerking daarvan. Maar wat me vooral raakte was het stukje over: duizend dingen. 



Soms ben je druk met duizend dingen. Telefoon, je agenda, email. En dan kom je ook nog eens in de file. Je haalt het niet. Je krijgt je planning niet klaar. Duizend dingen ... Totdat op een dag: de regenboog! God zet je stil.  Source: Wandelen aan zee

PLOTSELING UW REGENBOOG!

Dat is precies wat ik voel. Op weg naar duizend dingen.Veel willen doen en het toch niet af krijgen. Ik betrap me erop dat ik telkens met mijn gedachten terugga naar wat er allemaal gebeurd is de laatste maanden. Omkijken, verwerken. En dan weer rennen en vliegen om alles klaar te krijgen wat op mijn planning staat. Daarom sprak dit mij zo aan, in de auto:

Onderweg naar duizend dingen
- zo noodzakelijk in mijn ogen - 
jachtende van nu naar morgen,
plotseling Uw regenboog.

Onderweg naar duizend dingen,
gaat het vlammend door mij heen;
spreekt God in een zee van kleuren:
Trouw als Ik is er niet één."


Onderweg naar duizend dingen,
heb ik heel lang stilgestaan,
om dit teken van Uw liefde
als een kind te ondergaan.

Onderweg van nu naar morgen
nooit verliest U mij uit het oog.
Met voorbij zien aan mijn ontrouw
spant U, Heer, Uw regenboog.

Uit: Heimwee naar later, Co 't Hart


HIJ IS TROUW!

En zo had verrassend gezelschap onderweg. Van een lied. Van een gedicht. Want soms gebruikt de Heilige Geest woorden van een ander om je bevroren emoties te ontdooien. Om een regenboog in je leven te brengen. Trouw als Hij is er niet één en ik ben kostbaar in Zijn oog.

Wanneer heb jij voor het laatst een regenboog gezien?

14-10-16

HOE KOSTBAAR IS JE TIJD!

En nu is het alweer herfstvakantie! Zoveel dingen malen er de laatste dagen door mijn hoofd. Herinneringen aan de ziekte en het overlijden van mijn moeder. Aan de begrafenis en de dagen erna. Soms ga ik bewust even zitten in mijn stoel bij de haard. Om terug te denken.
Dan voel ik me verdrietig en verwonderd tegelijk.


Vedrietig omdat mijn moeder er niet meer is. Maar tegelijk ook heel verwonderd omdat het zo'n een goede en kostbare tijd was. God was erbij. Ongeveer zoals mijn man het voorlas uit een boek, een paar dagen terug: "Er zal goedertierenheid wezen in iedere onsmakelijke bete (hap), en getrouwheid in iedere bitteren druppel."

IN EVERY BITTER DROP

Whatever outward appearances may threaten we should settle it steadfastly in our minds that while grace enables us to obey the Lord's will we need not fear that Providence will cause us any real loss. There shall be mercy in every unsavoury morsel, and faithfulness in every bitter drop; let not our hearts be troubled, but let us rest by faith in the immutable covenant of JHWH, which is ordered in all things and sure. (Source: C.H Spurgeon
)



TIJD OM...

En nu is het dus alweer herfstvakantie. Tijd om er weer helemaal te zijn voor mijn man en gezin. Tijd om een paar lieve mensen te ontmoeten. Tijd om wat kerstkaarten te maken (jaja). Tijd om mijn sjaal af te breien. Tijd om een boek uit te lezen. Tijd om ...

Wat kostbaar is onze tijd. Koesteren dus!
En er heel bewust mee omgaan.

23-09-16

THUIS BRENGEN

Na de zomervakantie was ik heel bewust bezig met mijn planning. Ik lette er op dat ik niet teveel hooi op mijn vork nam. En het ging best goed naar mijn idee. Totdat er onverwacht iets ergs op ons pad kwam. Mijn wereld staat nu op z'n kop. Onze wereld als familie.

HIJ IS ER BIJ 

Maar het loopt God niet uit de hand! Hij is er bij. Ieder dagdeel. Zelfs in de nacht. Ook als ik mijn emoties niet op een rijtje krijg. Of als ik los moet laten wat me lief is.


Daarom schrijf ik gauw een blogje en zeg op die manier tegen mezelf (en jou): staar je niet blind op wat zo onmogelijk lijkt. Hef je hoofd omhoog. Richt je aandacht zorgvuldig op Jezus.

Laten wij met volharding(geduld, standvastigheid) de wedloop lopen die voor ons ligt. Terwijl wij het oog gericht houden op Jezus,de Leidsman en Voleinder van het geloof.

THUIS BRENGEN

Dan ontdek je dat Hij je, als Zijn kind, aanziet met een blik vol liefde en waakzaamheid, vol verlangen om degenen Thuis te brengen die aan het einde van haar loopbaan gekomen is.


Ik zal dan geduriglijk bij U zijn:
Gij hebt mijn rechterhand gevat;
Gij zult mij leiden door Uw raad
en daarna (in) heerlijkheid opnemen.

Naar aanleiding van het ziekbed van mijn moeder.
(overleden 30 september).

09-09-16

HIJ ONTMOET ME BIJ DE WASMASCHINE

"Mam, waar zijn mijn sokken?" vroeg mijn dochter op maandagmorgen. "Ik heb echt helemaal niets meer." Ik wist onmiddellijk waar ze waren. Ze lagen op een hoopje te wachten tot die vervelende wasmachine het weer deed. 

KAPOTTE WASMACHINE

Mijn dochter baalde natuurlijk heel erg. Ze trok toen maar sokken van iemand anders aan. Zucht. Kapotte wasmachine, vieze sokken en een uitpuilende wasmand.



GLINSTERINGEN

Mijn vriendinnen werkten mijn handdoeken weg (dank je wel). Oké, ik stop over die wasmachine van mij. Want ik wil heel graag het moois delen dat ik deze week gelezen heb in het mooie boek Glinsteringen van genade. Ik kocht het voor mezelf. Ik had nu natuurlijk heel veel tijd om zomaar te gaan zitten en te lezen :-)  Deze Bijbeltekst staat centraal in het hoofdstuk:

En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen.



Hij is niet afwezig in ons lawaaierige, chaotische leven. Hij is bij ons tot het einden van de wereld. En als dat waar is, dan is Hij ook bij ons tot het einde van onze autorit. Hij is bij ons als de koelkast leeg is terwijl we pas over vier dagen weer boodschappen kunnen doen. Hij is bij ons tot het einde van die lange nacht opzitten met een huilende baby. Hij is bij ons tot het einde van een feestje waar we liever niet waren geweest of dat we liever niet hadden gegeven, om welke reden dan ook. Hij is bij ons tot het einde van een hectische ochtend waarop van alles gebeuren moet. Hij is bij ons, zelfs tot het einde van een vreselijke dag waarop niet leek te gaan zoals gepland. ~ Glora Furman

QUOTE JOHN T.

When Christ saith: "I am with you always" you may add what you will: to protect you, to direct you, to comfort you, to carry on the work of grace in you, and in the end to crown you with immortality and glory. All this and more is included in this precious promise.

HIJ IS IN ONZE CHAOS

Dit veranderde de manier waarop ik reageerde op onze wasmachine. Zijn aanwezigheid laat geen ruimte over voor zelfmedelijden toch?  Gloria Furman schrijft: "Trouw verschijnt. En dit is het werk van onze God, als Hij ons ontmoet bij de wasmachine, in de rij van de supermarkt of waar dan ook." Wat een kostbare glinsteringen van Zijn genade. Om te geloven dat Hij er is in de chaos.

01-09-16

KOESTEREN DIE MOMENTEN!

Soms verzin ik de titel van een blog op het laatst. Nu niet. Hij staat er al: Kostbare momenten zijn er om te koesteren. Want daar wil ik het over schrijven. Over de kostbare momenten. Hoogtepunten zelfs! Augustus was de maand dat ... hè, waarom aarzel ik nou? Ik stop zelfs met typen en loop even naar de keuken om koffie klaar te maken.


IN DE WAR

Ik schud mijn hoofd. Waarom heb ik nu de neiging om dieptepunten op te noemen, hier op mijn blog? Staan die zo op de voorgrond? Dat wil ik niet. Ik raak een beetje in de war en laat onze vakantie nog eens de revue passeren:

IN MIJN HART BEWAREN

De zonsondergang aan de Belgische kust was beslist een kostbaar moment. Tot twee keer toe zagen we de prachtige kleurnuances van ondergaande zon. Zo maar tussen de regenbuien door. HIER een linkje naar wat foto's. Nog meer kostbaar was het om er af en toe tussen uit te knijpen met mijn man. Dat kan als je kinderen ouder worden. Samen van de natuur te genieten. De mooie dingen die we besproken, bewaar ik in mijn hart.  


IK EEN SPELBREKER?

Het meest kostbare hoogtepunt was Gods spreken tot mij. Doordat het niet zo goed ging met mijn heup, was ik erg bang dat ik de vakantie zou bederven. Dat ik een spelbreker zou zijn. Ik kon niet langer dan een half uur lopen. Stel dat het erger werd. Of dat ik ... Mijn bezorgdheid maakte dat ik me soms niet echt ontspannen kon. Tot ik op een dag iets las met als thema: Kijk naar de lelies in het veld! 
Kijk naar de lelies in het veld, hoe ze groeien; ze werken niet en spinnen niet; en Ik zeg u dat zelfs Salomo niet gekleed ging als één van deze. Als God nu het gras op het veld, zo bekleed ... zal Hij u niet veel meer kleden, kleingelovige? (Matth. 6:19-24)

HIJ ZORGT

God, die voor de lelies zorgt, zal ook voor jou en mij zorgen. Onze hemelse Vader weet exact wat we nodig hebben. Kostbaar zijn we in Zijn ogen. We gaan zelfs die prachtige lelies ver te boven. Dat was ik even vergeten. Later las ik een mooie Engelstalige uitleg bij dit vers: 

Take no thought for your life. Not about the length of it; but refer it to God to lengthen or shorten it as he pleases; our times are in his hand, and they are in a good hand. Be not anxious for the future, how you shall live next year, or when you are old. The conclusion of the whole matter is, that it is the will and command of the Lord Jesus, that by daily prayers we may get strength to bear us up under our daily troubles, and to arm us against the temptations that attend them, and then let none of these things move us. Happy are those who take the Lord for their God, and make full proof of it by trusting themselves wholly to his wise disposal. Let thy Spirit convince us of sin in the want of this disposition, and take away the worldliness of our hearts. (Matthew Henry)
Hij zorgt voor mij. Dat is genoeg!



KOESTEREN

Vanuit dit kostbare hoogtepunt kon ik genieten van heel veel andere mooie momenten. Ik heb er een paar verzameld op mijn andere blog: Moments, frozen in time. Want kostbare hoogtepunten zijn er om te koesteren.

Welke kostbare momenten wil jij koesteren?

04-07-16

NIET IN JE EENTJE!

Zo mooi groen waren ze: de heggetjes in onze tuin. Als de zon er op scheen glansden de blaadjes. Dan denk je toch niet aan snoeien? Toch zei iemand: voor een buxus geldt, dat hoe vaker hij wordt gesnoeid, des te mooier en voller hij wordt. Onze welige groene heggetjes moesten er echt aan geloven. Want snoei je te laat, dan gaat het niet goed met de groei.

ZACHTJES PRATEN
Eleanor Perenyi schreef in haar boek: “Planten weten dat je er bent met een mes in de hand, ze slaken zachte gilletjes. Maar als je zachtjes tegen ze praat en ze het beste toewenst belonen ze je met een uitbundige bloei.”  


PIJN VAN SNOEIMES
De pijn van het snoeimes! Als ik omkijk zie ik mijn eigen worsteling. De vragen die ik had als twintiger over het feit dat mijn neefje niet beter werd, terwijl we er met z’n allen zo om gebeden hadden. De angst om ons eigen kindje te verliezen toen het zo ziek in het ziekenhuis lag. Later: een kindje dat niet groeide Mijn zorgen als dertiger en veertiger om de kinderen. God, waarom? Waarom moet ik mijn kind zo jong loslaten om van instelling naar instelling te laten gaan? Waarom die pijn, dat verdriet? 

GOD SPRAK
Toen was daar dat grote wonder! Voor mij dan. Want zoals Eleanor tegen haar planten praatte, sprak God tegen mij. Niet hoorbaar maar door wat ik las in de Bijbel. Hij nam me bij de hand en me liet me in dat ellendige proces van pijn en ongeluk niet meer los. Sterker: nog nooit was Zijn aanwezigheid zo intens als in die tijden dat pijn en narigheid aanwezig zo waren.




WAT ECHT IS

Sarah Theasdale schrijft: "Pijn snijdt de niet wezenlijke emoties, ambities en illusies weg die ons afhouden van wat werkelijk belangrijk is. Na het snoeien zijn wij in staat te onderscheiden wat echt is, wat belangrijk is, wat wezenlijk is voor ons geluk."

NIET ALLEEN

Als christen zeg ik: ze heeft gelijk. Maar er is zoveel meer dan dat! Wat is er mooier, dan dat je niet in je eentje door het snoeiproces heen hoeft. Dat je leert om verdrukkingen te zien als een vaste grond van hoop. Als verwachting van nieuwe zegen. God leert me wat wezenlijk is voor mijn eeuwig geluk. Hij heeft alles in Zijn hand en laat de dingen die ik tegenkom op mijn pad ten goede. Ik ben kostbaar in Zijn oog. Halleluja! Wat een God is Hij.


EN DE HEGGEN NU?

Die krijgen nieuwe groene blaadjes! Ook de lavendelstruiken bloeien na het snoeien heel uitbundig weer op. Des te mooier en voller. Daar kan ik echt van genieten. Zo mooi als alles er uitziet in het vroege morgenlicht! Vandaag? Vandaag is een gift!

11-06-16

ONGEACHT HOE IK ME VOEL

Ik zit lekker met mijn laptop op schoot. Af en toe neem ik een slokje fruitwater. Wat een rustige dag! En wat een vreemde week! Door allerlei lichamelijke klachten ben ik veel thuis geweest. Er ging een vette streep door mijn planning. Wat kun je je onzeker voelen, als je tot de ontdekking komt dat je leven niet maakbaar is.

PIEKEREN

Ik piekerde over  van alles en nog wat. Alweer bloedprikken, bah, over tot last zijn, over: wat kan ik wel zelf doen in het huishouden en wat is erg dom als ik het toch doe. Ik piekerde vooral over de driedaagse koortsaanvallen.


NIET ZO'N HELD

Af en toe raakte ik de draad kwijt. Ik werd een beetje bang. Ik ben niet zo'n held namelijk. De prednison maakte me een down. De antibiotica zorgt voor andere ongemakken. Ik voelde me wiebelig, hoewel ik natuurlijk heel erg dankbaar ben voor de medicijnen. Gelukkig vond ik stabiliteit buiten mezelf: in mijn Redder.

Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde tot in eeuwigheid.

KOSTBAAR

Wat er ook gebeurt, Hij verandert nooit. Hij leeft om voor mij te bidden. Daarom probeer ik nu mijn aandacht niet te vestigen op wat ik allemaal denk of voel maar op Hem! Dat is een hele kunst. Maar wat een verademing om los te mogen laten. Om te ervaren dat Hij erbij is: iedere nieuwe dag. Dat ik kostbaar ben in Zijn oog. Ongeacht hoe ik me voel of hoe ik het er vanaf breng.
WAT EEN GOD!

Wàt een God! Hij maakt alles goed. Onder Zijn vleugels vind ik een veilige schuilplaats. Hij geeft die rare slingerpaden in mijn leven een onverwachte gouden glans. 

Jesus! my Shepherd, Husband, Friend,
My Prophet, Priest, and King;
My Lord, my Life, my Way, my End,
Accept the praise I bring.
Weak is the effort of my heart,
And cold my warmest thought;
But when I see Thee as Thou art,
I'll praise Thee as I ought.

13-05-16

Ben ik alleen mooi als ik bloesem draag?

Wat een heerlijk weer hebben we achter de rug! Dat was genieten. Onze prunus heeft uitbundig gebloeid. Daar heb ik veel foto's van gemaakt. Hieronder een plaatje van het boompje. Klein maar fijn en omdat het in de hoek van onze voortuin staat, is hij goed zichtbaar voor iedereen.
 
 
Wat een bloemenpracht (bijna de kleur van mijn bruidsjurk, 25 jaar geleden). Elk jaar kijk ik met verwondering naar de knoppen die zich koesteren in het zonnetje, aan de lange, kale takken. Steeds verder groeien ze. Tot ze hun schoonheid niet langer verbergen kunnen. Ze willen volgens mij dolgraag het blije lentelicht begroeten.
 
Nu is de bloesem uitgebloeid. Het sneeuwde dagenlang roze bloemblaadjes in de tuin. Onze prunus staat kaal en saai te wezen in het hoekje van onze tuin. Het heeft een heleboel nieuwe blaadjes gekregen. Maar die vallen niet zo op als de prachtige roze bloesem. Bah, niets aan zo. Toch?
 
 
Ik stond vanuit mijn slaapkamerraam op ons treurboompje neer te kijken en bedacht dat er wel degelijk seizoenen in het leven zijn. Net als in de natuur. Net als bij ons boompje. Goede tijden, slechte tijden. Kou en zonneschijn. Regen en droogte.
 
Maar wat is nou een slechte tijd
voor mezelf?
En wat is een goede tijd
voor mezelf?
 
Ben ik alleen waardevol en mooi als ik bloesem draag? Als ik bruis van energie en de vreugde uit mijn ogen spat. Of ben ik ook kostbaar in Gods oog als tranen mijn dag beheersen. Als ik geen grip krijg op mijn leven.
 

Lord, there are so many seasons
That we go through in life,
May each season bring forth fruit
So you may be glorified.
 
©© By M.S. Lowndes
 
Ik kom tot een conclusie. Dat ik Hem vertrouw, ook al begrijp ik het doel van de dingen die mij pijn doen (nog) niet. Wat ik wel weet is dat Zijn genade genoeg is om me te helpen. Om met mezelf om te gaan en met anderen. Ik vraag aan God of Hij me wil laten zien hoe ik Hem door mijn pijn heen dienen kan. Dwars door alle seizoenen heen.

Bekijk HIER een paar andere foto's van mijn boompje!
En lees HIER dat mijn nieuwe boek uit is.
 
  • Wat voor moois leerde jij ooit van/uit/door de natuur?
  • Van welke bloemen, bomen geniet jij het meest tijdens deze lente

09-04-16

En toch geloven dat de lente komt

Het verwarde me. De gebrokenheid van deze mooie wereld. Als een ander zomaar onverwacht kan sterven, dan kan dat ook bij mij gebeuren toch? Als een ander ...

Piekeren
Daar piekerde ik over, na een sterfgeval. Zo kwam er een soort rouwfloers over Pasen. Hoe kan je nou feest vieren terwijl er zoveel narigheid is? Zoveel pijn en verdriet. Ik voelde me klein en onzeker.
 

Luisteren naar Gods Woord
Het had me lelijk te pakken. Dat duurde tot ik de tijd nam om naar Gods Woord te luisteren. Het ging vooral over deze woorden van Jezus: Wees gegroet en wees niet bang. Alsof God tegen mij zei: Ik ben bij je. En omdat Ik leef hoef jij niet meer bang te zijn.

Ook niet voor morgen?
Of voor aanslagen?
Voor de dood?
 
Niet bang zijn!
Nee. Je hoeft niet bang te zijn want: Wie zal je kunnen scheiden van Mijn liefde? Verdrukking of benauwdheid? Of vervolging, naaktheid, honger, of gevaar, of zwaard? Noch dood, noch leven, noch toekomstige dingen kunnen je scheiden van de liefde van God, in Christus Jezus, onze Heere. (Romeinen 8:35-39)

Link naar de preek


Toch geloven
Opeens besefte ik dat Het Licht de duisternis overwonnen heeft. Ook mijn persoonlijke duisternis. Ik ben kostbaar in Zijn ogen. Omdat Hij leeft, zal ik leven. En zal ik blijven hopen. Zal ik toch geloven dat het lente wordt!

En tòch geloven dat het lente wordt,
al valt de koude regen neer in stromen
op kale, zwarte takken van de bomen;
al zijn de dagen lichteloos en kort.
En tòch geloven dat de zon het wint,
al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;
zoals een mens, in 't donker van de zorgen,
soms plotseling een zonnig plekje vindt.
En tòch geloven dat 't gezaaide graan
ontkiemen zal in de koude, zwarte aarde;
zoals God in Zijn Zoon Zich openbaarde:
Die leeft, en uit de dood is opgestaan!
 
Nel Benschop
 
 
Rondje tuin
Vanmiddag heb ik een rondje tuin gedaan. Ik zag dat de lavendel al groene sprieten kreeg. En de rozenstruiken nieuwe, glanzend groene blaadjes. Onze prunus staat bijna in volle bloei! Ik maakte er gauw wat foto's van!

Is het al lente in jouw tuin?

22-03-16

God is geen slaperige Vriend

Ik was vanmorgen bezig met mijn ochtendgebed maar mijn concentratie was ver zoek. Mijn dochter zocht luidruchtig haar spullen bij elkaar. Opeens ging de deur van mijn kamer open. "Help alsjeblieft, ik heb me verslapen. Ik moet me nog aankleden, mijn nog brood klaarmaken en ..."

Mopperen
"Ik ben aan het bidden hoor!" zei ik. Geïrriteerd brak ik mijn gebed af en ging naar beneden om haar te helpen. Twee boterhammen voor school, twee voor in haar hand, een flesje vitaminewater, schoolkoeken. Zachtjes mopperde ik: had dat brood dan gisteravond klaar gemaakt! Terecht toch? Het was niet eerlijk dat ik met mijn slaaphoofd brood moest te smeren omdat zij ...


Vriend, leen mij ...
Toen mijn dochter weg was (na spontaan bedankje) dacht ik opeens aan die man uit de Bijbel. Hij was al half in slaap toen zijn buurman  irritant op zijn deur begon te kloppen en riep: "Vriend, leen me drie broden!" Jezus zegt: Al zou hij niet opgestaan zijn en ze hem geven omdat hij zijn vriend was, dan zou hij toch om zijn onbeschaamdheid opstaan en hem er zoveel geven al hij nodig heeft.

God lijkt niet op deze slaperige vriend. Hij is veel genadiger dan welke menselijke buurman dan ook. En veel behulpzamer dan ik voor mijn dochter was. Hij wil je Schuilplaats zijn in tijden van verwarring, chaos en terreur. 

Omdat Hij goed is
Verlies de moed niet! Bid met gedurfde volharding omdat God goed is. Omdat Hij goed is, zal vasthoudendheid beantwoord worden. Zoek Hem in de chaos van dit leven. Hij zal je horen.Vind rust in Jezus. Hij kan je de allermooiste vrede geven, zelfs al is het oorlog is om je heen.



Bijna Goede Vrijdag. 
Bijna Pasen. 
Vergeet voor Hemelvaartsdag niet!

Wat er gebeurde op deze dagen is de reden dat ik met vrijmoedigheid durf te bidden. Jezus heeft het offer voor mijn zonden gebracht. Hij stond op uit de dood. Hij ging naar de hemel om daar te zijn, voor mij en voor al mijn broeders en zusters. Zo intens blij met deze God! 

Druk!
In mijn leventje is het af en toe een echte chaos. Zo voelt het aan in mijn hoofd. Twee kinderen (15 en 17) werken aan de voorbereidingen voor hun examen, met alle emoties die er bij horen. Ik rondde het schrijven van mijn boek af, dat binnenkort verschijnt. Dat gaf  een bepaalde spanning. Kan ik het? red ik het? Het huishouden in combinatie met ADHD is een hele klus. Telkens oplettend proberen te zijn, steeds mijn prioriteiten opnieuw bekijken en afwegen wat wel en niet haalbaar is. Ik wil er met mijn hele hart zijn voor mijn man, de kinderen en ons kleinkind. Maar ik heb mezelf tegen. Ik ben zo imperfect.

Daarom intens blij met God. Hij is geen slaperige Vriend. Hij is mijn Helper, mijn eeuwige Toekomst. Hij herschept mijn chaos van stap tot stap in de stralende werkelijkheid van het leven met Hem.
Ondanks de schaduwkanten, waar ik geregeld over schrijf, vind ik het leven zo kostbaar en zo mooi. Ook zo kwetsbaar. Het allerbeste deel komt nog! 

19-02-16

Waar zijn de jaren gebleven?

Deze week heb ik voor het eerst een hele dag op mijn kleinzoontje gepast. Het was nog helemaal donker toen mijn dochter hem in alle vroegte bracht. Ik ben er de hele dag druk mee geweest. Hij is zo lief.




Ik dacht daardoor wel veel terug deze week. Waar zijn de jaren gebleven dat ik mijn eigen baby's wiegde en hen in slaap zong? En waar zijn die andere jaren gebleven? Die donkere dagen ... die zware maanden? Ik voelde opeens de pijn en verwarring weer van het veel te vroeg los moeten laten. Daar werd ik verdrietig van. Het was precies op tijd dat ik onderstaande tekst onder ogen kreeg. Wijze les voor mij:


Ik zal u de jaren vergoeden die de sprinkhaan heeft afgegeten.

Je kunt ze niet terug krijgen, die jaren. Niemand kan ze aan jou teruggeven. Maar de almachtige God zegt: Ik zal ze vergoeden (herstellen). Alle dingen zijn mogelijk bij God. Kun je dat geloven? Al die doodse jaren, die sombere jaren, die moedeloze jaren. Al de oogsten van die verloren jaren kan God je terug geven. Kijk niet naar jezelf maar vertrouw op de God, die wonderen werkt. Luistert naar Zijn belofte: Ik zal je de jaren vergoeden die de sprinkhaan heeft afgegeten. ~ C.H Spurgeon n.a.v. Joël 2:25



Opeens kon ik weer zegeningen tellen. Opeens weer blij zijn met iedere nieuwe dag. Ik zag weer bloemen op mijn pad.

Al met al was het een drukke maar fijne week! Onze één na oudste dochter kwam een dagje thuis en we bezochten de Eekhoeve (tip voor de voorjaarsvakantie). Er waren lammetjes en grappige jonge geitjes te bewonderen. We dronken gezellig cappuccino en latte in het theehuis. En 's-avonds at ze mee. Ineens heb je dan weer een veel vollere tafel. Gezellig toch!

Wat zie jij voor bloemen op je pad?

26-01-16

Wie ben jij, o grote berg?

Er speelt een 'liedje' voor Kostbaar door mijn hoofd. Geen echt liedje maar iets dat ik graag wil delen. Dat heb ik wel vaker maar als ik dan begin te schrijven, verdwijnt de melodie. Wat ik wil delen zijn woorden uit de Bijbel. (Zacharia 4:7)

Wie ben jij, o grote berg?


  
Toen ik op een dag wakker werd met deze tekst, herinnerde ik me vaag de geschiedenis. Zacharia worstelde met obstakels op zijn pad. En God bemoedigde hem. Ik koester deze woorden van God. Want ik heb ook obstakels op mijn pad. Soms ben ik er moedeloos van. Nu niet. Ik denk ik aan wat God aan Zacharia liet zien in een visioen. Dat troost me.

Wie ben jij grote berg? Wie ben je dat jij me zo in de weg staat? Wie ben je dat jij  mijn levensvreugde steelt? Me bang maakt. Wanneer ik jou steeds weer in de handen van mijn sterke God leg, zul je zo vlak worden als uitgestrekt veld worden!
  • Niet door kracht
  • Niet door geweld 


Maar door Mijn Geest, zegt de HEERE van de legermachten.

 

Alle bergen en heuvels zullen verlaagd worden; wat krom is, zal recht worden; wat rotsachtige is, zal tot een vlakte worden.

Heb jij dat ook? Dat bepaalde zinnen, teksten, woorden of liedjes je tot steun zijn?

07-01-16

Wat geeft mijn dag een gouden gloed?

Het zijn  gewone dingen die vandaag voor me liggen. De afwasmachine moet leeg geruimd worden en de vieze spullen mogen erin. Het aanrecht wil ik schoon hebben en de koelkast is echt een rommeltje. Boven wacht een enorme berg wasgoed op me. En ... het zou mooi zijn als het me lukte om de badkamer vanmiddag te schrobben. 

Maar mijn bekken doet pijn en mijn benen zijn zwaar als lood. Ik heb ik zin om op de bank te hangen met mijn telefoon. Om weg te kruipen in een boek. Nee, nee ... niet aan toe geven nu. Ik haal diep adem en begin toch aan mijn klusjes. Wat geeft deze dag een gouden gloed? De wetenschap dat God  me niet verlaat! De wetenschap dat Hij (in Jezus) aanwezig is.


Hij geeft de vermoeide kracht en Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft, zij zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden. (Jesaja 40:29,30)

Geen ster, geen vogel, geen bloem is voor Hem verborgen. Dat lees ik in Jesaja 40. Hij is er en Hij wil ons kracht geven voor het leven van alledag.

Kracht om klusjes af te krijgen.
Kracht om pijn te verdragen.
Kracht om hulp te aanvaarden. 
Kracht om eerlijk te zijn
Kracht om op te krabbelen
Kracht om ... (vul maar in)


Ja, het is echt Zijn aanwezigheid die mijn dag een gouden gloed geeft. Hij laat Zijn licht schijnen over alles in mijn kleine mensenleven.

God, how I prize your thoughts!
How many of them there are!
If I count them, there are more than grains of sand;
if I finish the count, I am still with you.

03-12-15

God gaat er niet vandoor in de winter

De dagen zijn even lang. Dat wel. Maar het lijkt of ze korter zijn. Alsof de helft van mijn tijd in duisternis gehuld is. Gisteren na het avondeten bracht ik wat afval naar de container. Ik bleef daarna even staan in onze achtertuin. Het was nog niet eens half zeven en de straatlantaarns brandden al! Ik voelde miezerige regendruppeltjes in mijn gezicht. Brrr! Gauw glipte ik naar binnen, mijn warme weer huis in.


Winterseizoen niet leuk
Ik vind dit seizoen niet leuk. Ik ben sneller down en moe. Ik moet vechten om dingen leuk te blijven vinden en ik heb minder energie om aan een klus te beginnen. Het vervelende is dat ik veel vergeet de laatste tijd. Dingen die gezegd zijn, afspraakjes. Mijn hoofd lijkt wel een zeef! 
  
Licht als de dag
Maar ik laat me niet op mijn kop zitten door mijn winterdip. Wat heb ik voor reden om zielig te doen? God is niet van plan om ervandoor te gaan in de winter. Hij is er altijd, dat heeft hij Zelf belooft. En als ik me down voel, is Hij daarmee niet opeens verdwenen. Duisternis mag mij dan overvallen, maar mijn nacht is licht als de dag voor Hem!
Sion zegt echter: De HEERE heeft mij verlaten, de Heere heeft mij vergeten. Kan een vrouw haar zuigeling vergeten, zich niet ontfermen over het kind van haar schoot? Zelfs al zouden die het vergeten, Ik zal jou niet vergeten. Zie, ik heb je in beide handpalmen gegraveerd, je muren zijn steeds voor mij. ~ Jesaja 49:14-16


Vertrouw!
Misschien is het winterseizoen precies de goede tijd om jezelf te oefenen in vertrouwen op de God van ons leven, Die gezegd heeft dat Hij ons nooit in de steek zal laten.
, zeg ik tegen mezelf, ik kan iedere dag met God praten! Er is Iemand die me helemaal begrijpt en dat is nog wel mijn liefdevolle Vader in de hemel. Wat voel ik me kostbaar en geliefd.

11-11-15

Geef mij ook zo'n novemberregen!

Eindelijk kocht ik een aansteker voor mijn kaarsjes. Ik heb wel honderd waxinelichtje op om te branden en ik ben echt van plan om het een beetje gezellig te maken. Vooral als het zo donker en guur is.


Kaarsjes helpen niet altijd
Op dagen dat ik het moeilijk hebt, kan ik kaarsjes branden van hier tot Tokio, maar er verandert niets mee. Zo uitgeput kan je je voelen. En down. Dat had ik anderhalve week terug. Gelukkig kwam daar verandering in! Ik fleurde op door onderstaande zin in een artikel!

Dit gebeurt er als het regent in de droogste woestijn ter wereld.

Bloemen
Een gortdroge Atacama woestijn die tot leven komt. Novemberregen die de bloemen, die onder het oppervlak hun winterslaap hielden, op laat bloeien. Wat een feest! Ik werd blij van de tekst en dacht:

Geef mij ook zo'n novemberregen. Laat mijn bloemen bloeien. Binnen in mij en op mijn pad.


God is aanwezig
Als christen geloof  ik dat God altijd aanwezig is. Zelfs als ik het niet voel. Onder het oppervlak van onze herfst of woestijnperiodes liggen onverwachte zegeningen: kostbare beloftes van hoop en zegen. Zeldzame bloemen die openbloeien in de moeilijkste omstandigheden.

De woestijn? De woestijn zal een zee van bloemen zijn. Ze zal bloeien als een roos! ~ Jesaja 35:1


God is groter!
Mijn God is groter dan de omstandigheden en ik weet dat geestelijke groei zelfs kan beginnen met verlies.
Zacht fluistert de stem des Heeren:
"Draag stil en geduldig uw kruis;
veel moet ge, Mij volgend,
nog leeren op weg naar het Vaderlijk huis.
Ik heb 't antwoord op alle de vragen,
die g'ooit in den strijd: hebt gedaan.
Maar dat kunt je nu nog niet dragen:
Gij zult het na dezen verstaan!".
(onbekend - 1936)


Wacht op Hem
Op een dag zal jouw woestijn bloeien, zeg ik tegen mezelf (en tegen jou). Er zullen weer bloemen op je levensveld groeien. Jouw tijd om te zingen breekt aan! Wacht op Hem

Wat doe jij om donkere, gure dagen tot een feestje te maken?
Welke zegeningen tel jij deze week?


14-10-15

Niet moedeloos worden in de herfst!

Terwijl ik lekker weggedoken zit in het hoekje van de bank besluit ik een nieuwe stukje voor Kostbaar te schrijven. Ik ben naar de tandarts geweest (zenuwbehandeling) en heb eigenlijk geen puf om iets te doen in het huishouden. En ik heb ook geen concentratie om aan mijn boek te werken. Maar een blogje gaat wel lukken hoop ik ...

Herfst
Vlak naast me staat het herfstukje te pronken op de voortafel. Een simpele pompoen die ik iedere herfst uit de kast haal. Een nepperd! Maar de lampionplant die er bij staat is wel echt. Ik vind het leuk om wat herfstsfeer in huis te hebben.


Dingen die voorbij gaan
Soms vind ik de herfst opeens niet zo leuk meer. Dan doet het me me denken aan dingen die voorbijgaan. Dat gevoel kreeg ik ook toen ik de oude flat zag staan in onze straat. Al wekenlang is een bedrijf bezig om het te slopen, zodat er straks een mooi, nieuw gebouw opgetrokken kan worden. Eerst waren er mannen bezig in witte pakken om de asbest weg te halen. Daarna weer ander werklui. Toen ik er langs fietste op een frisse herfstmorgen, dacht ik opeens aan die tekst uit Paulus' brief aan de christenen in Korinthe:

Maar wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis (ons lichaam) afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben. Een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen. 2 Korinthe 5:1


Maranatha
Oké, niet moedeloos worden in de herfst! Ik mag dan het menselijke ouderdomsvirus in mijn genen hebben, maar als volger van Jezus Christus bezit ik ook nog iets anders. Iets dat heel mooi is en vooral blijvend. Ik koester me in de blije zekerheid dat mijn Verlosser leeft en dat ik kostbaar ben in Zijn oog. Ik wacht op Hem en ik fluister: Maranatha. Want op een dag komt Hij terug. De scherven van mijn gebroken bestaan zijn veilig in Zijn handen. Hij maakt alle dingen nieuw.

Ik richt mijn ogen deze herfst op de dingen die ik niet met het blote oog kunt zien.  En zoek de dingen die boven zijn, waar Christus is, Die aan de rechterhand van God zit.


Blijven tellen!
Ik probeer nog steeds mijn zegeningen te tellen. Er zijn zoveel mooie dingen die het hier en nu iets kostbaars geven! Het is verbluffende genade om 's-morgens wakker te worden en een nieuwe dag te krijgen. En om mijn kinderen op te zien groeien. Om mijn kleinzoon te zien lachen. Om te horen van mijn kind: Je bent lief, mama! Zoveel zegeningen!

Blijven tellen dus!
Juist in de herfst.
Vooral op grijze dagen!

Gebreide handschoenen
En kijk! Ik ben me ook al aan het voorbereiden op de winter. Hierboven showt mijn dochter de gebreide handschoenen. Ik was er in juni aan begonnen en nu zijn ze eindelijk af! Mijn oudste wil ze ook graag hebben, maar dan in het 'zwart-wit'. Morgen op zoek naar een bolletje wol!

Hoe verloopt jouw herfst? Is het jouw favoriete seizoen?