26-02-15

Anders dan ik dacht. Maar toch ...

Ik heb de afgelopen weken best wel aan mijn blog gedacht maar kon me er niet toe zetten om iets te gaan schrijven. Ik had er geen energie voor. En ook geen inspiratie. Maar nu ben ik er weer: net na het avondeten kwam ik terug van een weekje vakantie op de Veluwe.


Grieperig
Jammer genoeg waren mijn dochter en ik allebei grieperig. Keelpijn, hoofdpijn. Dat werd paracetamol slikken om toch een leuke mama te zijn. Later kwam mijn allergie voor de hazelaar er ook nog bij. Toch heb ik erg genoten van de natuur op het vakantiepark! Zonopkomst in het bos. Nevelslierten tussen de boomstammen, bevroren druppeltjes aan de takken. Rijp op het mos. De zon op de rug van roodbruine eekhoorn. Vogels, vooral veel vogels. En rust.

 
Ontbijt en vriendschap
Toen mijn dochter wat opknapte zorgde zij op woensdag voor een lekker ontbijt met donuts, chocobroodjes en croissants. We aten het gezellig op, allemaal nog een beetje slaperig. Zulke momenten zijn nu mooie herinneringen! Gezellig met elkaar ~ dat alleen al is bijzonder. Die woensdag kwam mijn vriendin een dagje. Daar had ik erg naar uitgezien. Kostbare vriendschap! Ik dank God ervoor.
 
 
Anders dan ik dacht
Soms gaat iets anders dan ik dacht of droomde. Deze vakantie ook. Maar toch was het goed om er even tussen uit te zijn. Twee keer heb ik 's-avonds buiten naar de sterrenhemel gekeken. Daar, boven de Veluwse bossen, schitterden de sterren zoveel helderder dan hier thuis boven de verlichte straat. Of misschien liet God ze extra mooi schitteren omdat ik dat nodig had ...
 
Wie weet krijg ik gauw weer inspiratie om een echte blog te schrijven!
Hoe gaat het met jullie?

10-02-15

Ik kreeg veel meer ...

Toen ik gisteren naar bed ging dacht ik: eigenlijk heb ik helemaal geen zin in morgen. En ook niet in overmorgen. Nergens in eigenlijk. Gelukkig kon ik traceren waar deze moeheid vandaan kwam. Het had te maken met een heel bijzonder bezoekje. Onze zoon kwam thuis voor even. Echt iets om dankbaar voor te zijn!

Herinneringen: niet de leukste
En raar was dat. Toen hij weg ging, kwamen de herinneringen. Niet de leukste eigenlijk.

 
Iets moois
Toch brachten die herinneringen ook iets moois met zich mee! Ik zag opnieuw de trouw van mijn hemelse Vader. Juist in de storm van de afgelopen jaren, liet Hij me groeien en bloeien in Zijn aanwezigheid. Ik kreeg veel meer, dan ik in mijn beste verwachtingen van Hem vroeg. 
 
 ... God, Die bij machte is te doen ver boven alles
 wat wij bidden of denken  ... 
 
Bedenk vandaag
Bedenkt vandaag dat God oneindig meer kan doen, dan waar jij om vraagt. Verrassend anders. Hij heeft meer rijkdommen tot Zijn beschikking dan jij je voor kunt stellen. Kracht en genade voor vandaag. Rust tijdens medische behandelingen. Vrede ondanks imperfectie. 
 
 

In God's timing,
he restores everything
in ways so good
you could not dream
them up yourself

 

26-01-15

O ja ... het kopje!

Ik kreeg het ooit van één van de kinderen. Ik heb het al die jaren bewaard en was het vergeten. Tot ik mijn kast ging opruimen en het tegen kwam. O ja ... het kopje!


Voor Moeder. 
Ik had de neiging om het in gruzelementen te gooien. Voor Moeder! Niemand kan je zo'n pijn doen dan je eigen kind. Ik heb alleen maar scherven over, dacht ik. Armzalige restjes van wat was: een fotoboek, een babyschrift over de eerste jaren, moederdag-cadeautjes zoals dit kopje en zuinig bewaarde schoolwerkstukken. Geen echte relatie. 

Ik dacht aan God
Waarom ik het kopje niet in gruzelementen gegooid heb? Omdat ik aan God dacht. Aan Zijn liefde en trouw de afgelopen moeilijke jaren. Hij geneest mijn moederhart. Hij stelt me in staat om lief te hebben, ook als ik er niets terug krijg. Hij leert me bidden om een wonder ~ op wat voor manier dan ook.

Wat onmogelijk is bij de mensen is mogelijk bij Hem.


Kostbaar kopje
Dit is dus mijn kostbare kopje. Toch wel kostbaar! En terwijl ik het terug zet op de schone plank, besluit opnieuw lief te hebben. Ik druk het gemene fluisterstemmetje weg dat zegt: wat je liefhebt, zul je verliezen. Op mijn manier zal ik kleine liefdeszaadjes blijven strooien. Nooit helemaal perfect, maar wel met heel mijn hart!

Zo blijven dan geloof hoop en liefde, deze drie, 
maar de meeste is de liefde.


Bewaarde jij ook dingen, waar een verhaal aan vast zit?
Misschien wel een heel erg positieve herinnering ...

12-01-15

Je bent kostbaar!

Op mijn knieën met mijn schrobborstel in mijn hand word ik zomaar blij dat ik weer schrobben kan! Ik heb nog een kleine bewegingsbeperking aan mijn schouder, maar ik kan eindelijk weer schrobben zonder pijn! En schrobben doe ik. Ik wil dat de vierkante tegels blinken in het lamplicht.


Die badkamer van mij. Zucht. Hoe ik ook schrob, ik krijg hem niet meer echt mooi zoals toen hij net nieuw was. Ik zie oneffenheden, scheurtjes, aanslag tussen de wandtegels.

Ik lijk op ...
Ik lijk wel een beetje op mijn onvolmaakte badkamer. Defecten in mijn lijf, donkere hoeken in mijn karakter. Fouten in de opvoeding. Ik ben niet perfect in mijn relatie met anderen. Ik staar voor me uit. Misschien lijk ik nog wel het meest op het vieze dekseltje van het doucheputje dat daar ligt. Bah!

Ik laat mijn hoofd hangen.


God denkt er anders over
Ho, dit wil ik niet! Zulke pessimistische gedachten verdienen geen plaats toch? Ik pak de borstel weer op en poets het vieze dekseltje tot het glimt. God denkt zo anders over mij, dan ik zelf doe. Hij heeft mij echt lief met een speciaal soort liefde. Het offer van Jezus aan het kruis is de basis ervan. Daarom schuil ik bij Hem met al mijn pessimistische gedachten. Ik koester ik me elke nieuwe dag in Zijn liefde.
  

“Silence, shame, guilt, or any other emotional torment simply cannot rob us of God's love, of his plan for us.” 


Jij?
En jij? Je bent waardevol. Je gaat er voor ondanks al je verwarde gevoelens. Je bent aan het knokken om de zin van het leven te hervinden. Weet je wel hoeveel respect ik ervoor heb.
En jij, die te weinig energie hebt. Te weinig om echt te leven. Je maakt geen deel uit van de echt wereld. Dat zeg je zelf. Maar ik denk dat jij één van de kurken kunt zijn, waarop de wereld van nu drijft. Ga door in het bemoedigen van mensen, daar ben je sterk in.
Jij, die je zo eenzaam voelt. Ik denk aan je. Je bent kostbaar. Je doet er toe. Ga op zoek naar de meest stabiele Persoon: Jezus. Hij kan je leven zoveel minder eenzaam maken. Of stuur mij eens een mailtje ...
Jij die rouwt om wat je verloren bent: een deel van je lichaam of een deel van je leven. Ik zou je heel voorzichtig willen omarmen. Alleen even een knuffel geven. Om te laten weten dat ik aan je denk. En bid voor mensen zoals jij.


Laat je hoofd niet hangen. Wie je ook bent ... je bent kostbaar!


Engels quote is van Jo Ann Fore

29-12-14

Ik telde mee

Nou zit ik al een minuut of vijf naar mijn scherm te kijken. De foto staat erop maar verder niets. Ik wil in ieder geval beginnen met de link naar dit blogje. Die schreef ik vorige week.  Wat ik nu deel is eigenlijk een soort vervolg daar op.

Beetje somber
Ik was toen een beetje somber. Daarom schreef ik: "Iedereen om mij heen probeert gezelligheid te verspreiden. Dat probeer ik ook maar de pijn blijft.  Het gemis brengt tranen in mijn ogen. Ik heb heimwee naar vroeger toen het nog niet zo complex was allemaal."


Uit de spiraal
Soms is het goed dat iemand je uit zo'n neerwaartse spiraal haalt. Je wegtrekt uit het negatieve. Je laat zien dat er naast de donkere kant nog heel veel moois te beleven valt. Dat deed mijn man. Hij wees me op een tekst uit psalm 103

Loof de HEERE, mijn ziel,
en vergeet niet een van Zijn weldaden. 

Op de foto hierboven zie je een inkijkje op de zolder van mijn huis. Schaduwen op de schrootjeswand, een donkere vensterbank, stof, dode blaadjes aan een vetplant en een wazige witte wereld buiten. De focus ligt duidelijk naar binnen toe.  

Andere kant op kijken
Mijn man zei: kijk nou ook eens de andere kant eens op. Vergeet geen van Zijn weldaden! Al de goede dingen die God ons geeft. En terwijl ik bij hem ging zitten, telde hij onze zegeningen. Ik telde mee in mijn hart. Het waren er een heleboel!


Knopjes vol belofte
Daarom deze foto erbij. Als ik wegkijk van mijn stoffige zolder, zie ik de robuuste eik aan de andere kant van mijn raam. Ik ontdek dat hij heel veel kleine knoppen heeft: vol verborgen leven! Die schitteren als kleine diamanten in het gouden zonlicht. Ze beloven een nieuwe lente!

Probeer het. Verleg deze week ook eens je focus. Vergeet niet één van Zijn weldaden.

Our spirits liken to the ground
In the winters of our life
We can't see the blessings
When hardened by the strife

Look up for the Son is coming
Stirring your heart once more
Don't shut out your soul
From gifts He has in store.

We can chose to stay in winter
Missing blessings it brings
Or we can find Christ's comfort
And rest beneath His wings.

Instead of dwelling on how far
In life you have to go
See how far you've come
and let your spirit flow!

Danette Kettwich

Fijne oudejaarsavond (ga je nog oliebollen bakken)Het Allerbeste voor 2015! Dank je wel voor alle reacties per mail of hier op mijn blog.

12-12-14

Waar is God als het regent?

Regen en zuidwesterstorm. Code geel. Ik voelde me niet zo veilig op de fiets vandaag. Ik dacht: zo gaat  het in het leven ook. Het is niet altijd mooi weer. Er zijn niet altijd zingende vogels. Soms vallen er net zoveel tranen als regendruppels op een stormachtige grijze dag.  Later - lekker thuis - las ik een toepasselijk hoofdstuk  ~ Waar is God als het regent? ~ in mijn nieuwe boek. 


Holley, de auteur van Schuilen bij God verzuchtte: Heer, kunt U mij laten zien dat U op dit (moeilijke) moment van mij houdt? Ze vervolgt in haar beeldende stijl:

Opeens moest ik terugdenken aan een dag toen het onverwacht begon te stortregenen op het moment dat ik op school zat ... Toen ik het klaslokaal verliet, kon ik mijn ogen niet geloven. Mijn vriend Mark stond me op te wachten, met een glimlach op zijn gezicht en een paraplu in zijn hand. Hij was gekomen om me door de regen te vergezellen. Dicht naast Mark lopen was die dag natuurlijk het fijnste van de wandeling naar huis. Paraplu's zijn niet zo groot; en hoe dichter je bij elkaar loopt, hoe droger je blijft. Ik weet wat het is om zo hard mogelijk door een stortbui te rennen. Dat deed ik namelijke talloze keren. Maar als ik ervoor koos om onder Gods paraplu te lopen en Hem toeliet Zijn liefdevolle armen om me heen te slaan, waren dat de beste momenten van mijn reis.



Waar is ...
Vandaag huilde mijn hart ook af en toe.  Maar ik weet het weer! God wil niet alleen een God voor goede momenten zijn voor mij. God is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden. Waar is God als het regent? Waar is die Beschutting van de Allerhoogste dan? Waar moet ik heen met mijn pijn?

Holley schrijft: 
God wacht aan de deur van je hart om met je door de regen te lopen. Een weg waarvoor je zelf misschien niet had gekozen, maar die je nooit zult vergeten.
Lopen onder Gods paraplu, onder Zijn bescherming, is niet hetzelfde als een wandeling in het park op een zonnige dag. Toch geeft het lopen onder Gods paraplu een zeker intimiteit waarnaar we op een dag verlangend terugkijken. We kennen allemaal wel mensen die zeggen: 'Ik ben blij dat die tijd voorbij is, maar soms mis ik de nabijheid van God zoals ik die toen ervoer.' 

Iets moois van gebrokenheid
Een gebroken wereld. Dingen zijn niet zoals ze zouden moeten zijn. Relaties zo verstoord soms! Maar God verlangt ernaar iets moois te maken van mijn gebrokenheid. Hij wil mijn wonden genezen. God kan iets goeds doen met al die koude regen in mijn leven. 

Heb je nou helemaal geen zin in advent en kerst je omdat je alleen maar aan de storm in je leven kan denken, dan is dit boekje Schuilen bij God echt iets voor jou! Je mag het ook van me lenen, als ik het uit heb. Veertig korte, bemoedigend stukjes voor mensen die zoeken naar houvast in moeilijke tijden. 

Hoe was jouw(storm)dag vandaag?

Give Away: Winter, Bijbels doe-boek voor kinderen
Foto's: Gavin Spencer

01-12-14

Over een vergeten breiwerkje

Ja, ik doe het. Ik ruim een klein beetje de kamer van mijn dochter op. Ze moet het natuurlijk zelf doen maar ik ben op zoek naar een boek van de bibliotheek.

Vergeten project
Druk bezig vind ik opeens iets leuks, waar ik niet naar op zoek was. Het zit dik onder het stof en ik schud het een paar keer heen en weer. Grijze vlokken dwarrelden naar de vloer. Acht, dat is lang geleden ... vorig jaar begon mijn dochter eraan: een totaal vergeten project! Het beginnetje van een sjaal.


Dit stukje sjaal doet me aan God denken op de één of andere manier.  En aan mijn leven. Mijn 'innerlijke project' is zo onvolmaakt! Ik zou graag een perfect 'breiwerkje' voor Hem willen zijn. Er zitten vlekken op. Hier en daar heb ik steken laten vallen.

Uit handen geven
Mijn dochter zei: Maak jij het maar verder af, mam. Dat zette me aan het denken. Soms is het goed om iets uit handen te geven. Aan God bijvoorbeeld.

Wentel je weg op de HEERE en vertrouw op Hem: Hij zal het maken.

Leg het broddelwerk van je leven in Zijn handen: de dingen waaronder je dreigt te bezwijken. Vertel Hem over de steken die je heb laten vallen. Je zonden, je verkeerde keuzes. Vertrouw op Hem. Hij zal je de weg wijzen. 


Genoeg voor jou is Mijn genade
Ik voel mijn geest rustig worden terwijl ik in God nabijheid ben. Ik ben kostbaar in Zijn ogen.Wat een groot wonder is dat. Hij heeft mij lief ondanks mijn imperfectie. Zo lief had Hij dat Hij Zijn eniggeboren Zoon naar deze wereld zond. Ik zegt tegen mezelf: Jij ben onvolmaakt. Maar Jezus' werk van krib tot kruis, dat is wat telt in Gods oog. Zijn genade is helemaal genoeg voor jou!

***

Misschien heb je zelf ook wel projecten liggen, die maar half af zijn. Gave plannen die je niet tot uitvoer bracht. Aspiraties die niet vervuld zijn. Laat je niet ontmoedigen. Het is goed dat je vol plannen zit. Maak gewoon een nieuwe lijst een neem daarop de dingen mee die jou zinvol lijken. Blaas een vergeten project nieuw leven in.

Ik ga dit sjaaltje afbreien, denk ik.