vrijdag 27 maart 2015

Ik ben God alleen zo dankbaar ...

En toen wist ik niets meer. Nou ja, ik weet wel wat ik wil schrijven hoor maar niet precies hoe! Ik wil ik een paar fijne dingen delen, waar ik dankbaar voor ben. Zegeningen! Onze jongste is elf jaar geworden. Toen ik 's-morgens wakker werd op zijn verjaardag dacht ik:

 Geprezen zij de Heer, dag aan dag.
Deze God draagt ons.


Gezellig
Het was een gezellig dag en bijna alle (niet thuiswonende) kinderen waren er om hem te feliciteren. En de buren en mijn vriendinnen, Ik voel me niet alleen dankbaar dat hij jarig was maar ook dat wij hem elf jaar geleden gekregen hebben. Een week voor zijn geboorte was zijn hartritme gevaarlijk hoog. Ik was bang dat we hem zouden verliezen. Het leven is niet maakbaar. En daarom: Elke nieuwe dag is een wonder!

Ik huil (vandaag) niet om wat ik verloren heb.
Ik ben God alleen zo dankbaar,
... dat Hij me zoveel gaf.
 
~ R Elliott

Bloei
Verder was er nog iets kleins waar ik blij mee ben. Mijn geranium bloeit! Hij heeft de lange, donkere winter overleeft. Vorig jaar kreeg ik hem voor Moederdag. Mo kocht hem van haar eigen geld op eigen initiatief. En als ik in het voorbijlopen die bloemetjes zie, fluister ik een zacht gebed: "Laat zo ook mijn liefde groeien en bloeien voor haar en al mijn andere kinderen."



Nostalgisch
Ik werd deze week ook heel blij van mijn nieuwe voetenbankje van Marktplaats. Het is erg ouderwets volgens één van de kinderen.Voor mij is het een stukje nostalgie!  En wat kun je er heerlijk je voeten op leggen als je moe bent! In de geborduurde stof zit dezelfde kleur groen als mijn luie stoel. Perfect toch?


  • Hebben jij ook dingen, die andere niet mooi vinden maar JIJ WEL?
  • Dankbaar zijn, lukt dat een beetje?

dinsdag 17 maart 2015

Wees een sterretje in iemands nacht!

Vorige week vond ik mijn kleine sterrenhanger terug en daar was ik heel erg gelukkig mee. Het lag op de bodem van een oud pennenbakje. Het glom in de 'donkere diepte'. Ik droeg hem als tiener aan een zilveren ketting om mijn hals en was hem al jaren kwijt.


Donkere schaduwen
Al had ik het geluk mijn oude sterrenhanger terug te vinden: verder liep alles tegen. Ik werd down en zag alleen nog maar de donkere schaduwen van mijn leven. Imperfectie en chaos. Maar Godzijdank hoorde ik op vrijdag een mooie 'preek' over sterren in de nacht. Daar wil ik een paar dingen over delen. De voorganger zei:

Je kunt beter een kaarsje aansteken
dan dat je het donker vervloekt

Misschien draag je een Davidster om je hals. Dat is mooi. Maar wat nog mooier is: als je in Jezus gelooft mag jij zelf een 'ster'  zijn om te schijnen voor Hem. Je mag iets van Zijn licht en vrede te verspreiden in de  donkere wereld om je heen. Misschien ben je geen superster, door miljoenen te zien, maar wel een klein lampje in eigen kring! Een kaarsje in iemands nacht!


Mijn leven heeft echt wel een doel, bedacht ik. Niet klagen en maar licht-dragen! Ik neem me voor om veel op Jezus te zien, zodat ik Zijn licht door mag geven.

Niet veel nodig
En soms is er zo weinig nodig om iemand te bemoedigen en weer hoop te geven. Eén telefoontje, één vriendelijk woord, één schouderklopje, één bloemetje, één e-mailtje of een zelfgemaakt kaart. Wees een sterretje in iemands nacht. Jij doet er toe. Je bent kostbaar. 
 
Mijn dochter heeft een scheurkalender van Max Lucado en ik zag vanmiddag een heel mooi citaat bij vandaag staan:

Wil je een wonder zien?
Plant een woord van liefde
in het leven van iemand
anders. Voed het met een
glimlach en een gebed en
kijk wat er gebeurt.

donderdag 26 februari 2015

Anders dan ik dacht. Maar toch ...

Ik heb de afgelopen weken best wel aan mijn blog gedacht maar kon me er niet toe zetten om iets te gaan schrijven. Ik had er geen energie voor. En ook geen inspiratie. Maar nu ben ik er weer: net na het avondeten kwam ik terug van een weekje vakantie op de Veluwe.


Grieperig
Jammer genoeg waren mijn dochter en ik allebei grieperig. Keelpijn, hoofdpijn. Dat werd paracetamol slikken om toch een leuke mama te zijn. Later kwam mijn allergie voor de hazelaar er ook nog bij. Toch heb ik erg genoten van de natuur op het vakantiepark! Zonopkomst in het bos. Nevelslierten tussen de boomstammen, bevroren druppeltjes aan de takken. Rijp op het mos. De zon op de rug van roodbruine eekhoorn. Vogels, vooral veel vogels. En rust.

 
Ontbijt en vriendschap
Toen mijn dochter wat opknapte zorgde zij op woensdag voor een lekker ontbijt met donuts, chocobroodjes en croissants. We aten het gezellig op, allemaal nog een beetje slaperig. Zulke momenten zijn nu mooie herinneringen! Gezellig met elkaar ~ dat alleen al is bijzonder. Die woensdag kwam mijn vriendin een dagje. Daar had ik erg naar uitgezien. Kostbare vriendschap! Ik dank God ervoor.
 
 
Anders dan ik dacht
Soms gaat iets anders dan ik dacht of droomde. Deze vakantie ook. Maar toch was het goed om er even tussen uit te zijn. Twee keer heb ik 's-avonds buiten naar de sterrenhemel gekeken. Daar, boven de Veluwse bossen, schitterden de sterren zoveel helderder dan hier thuis boven de verlichte straat. Of misschien liet God ze extra mooi schitteren omdat ik dat nodig had ...
 
Wie weet krijg ik gauw weer inspiratie om een echte blog te schrijven!
Hoe gaat het met jullie?

dinsdag 10 februari 2015

Ik kreeg veel meer ...

Toen ik gisteren naar bed ging dacht ik: eigenlijk heb ik helemaal geen zin in morgen. En ook niet in overmorgen. Nergens in eigenlijk. Gelukkig kon ik traceren waar deze moeheid vandaan kwam. Het had te maken met een heel bijzonder bezoekje. Onze zoon kwam thuis voor even. Echt iets om dankbaar voor te zijn!

Herinneringen: niet de leukste
En raar was dat. Toen hij weg ging, kwamen de herinneringen. Niet de leukste eigenlijk.

 
Iets moois
Toch brachten die herinneringen ook iets moois met zich mee! Ik zag opnieuw de trouw van mijn hemelse Vader. Juist in de storm van de afgelopen jaren, liet Hij me groeien en bloeien in Zijn aanwezigheid. Ik kreeg veel meer, dan ik in mijn beste verwachtingen van Hem vroeg. 
 
 ... God, Die bij machte is te doen ver boven alles
 wat wij bidden of denken  ... 
 
Bedenk vandaag
Bedenkt vandaag dat God oneindig meer kan doen, dan waar jij om vraagt. Verrassend anders. Hij heeft meer rijkdommen tot Zijn beschikking dan jij je voor kunt stellen. Kracht en genade voor vandaag. Rust tijdens medische behandelingen. Vrede ondanks imperfectie. 
 
 

In God's timing,
he restores everything
in ways so good
you could not dream
them up yourself

 

maandag 26 januari 2015

O ja ... het kopje!

Ik kreeg het ooit van één van de kinderen. Ik heb het al die jaren bewaard en was het vergeten. Tot ik mijn kast ging opruimen en het tegen kwam. O ja ... het kopje!


Voor Moeder. 
Ik had de neiging om het in gruzelementen te gooien. Voor Moeder! Niemand kan je zo'n pijn doen dan je eigen kind. Ik heb alleen maar scherven over, dacht ik. Armzalige restjes van wat was: een fotoboek, een babyschrift over de eerste jaren, moederdag-cadeautjes zoals dit kopje en zuinig bewaarde schoolwerkstukken. Geen echte relatie. 

Ik dacht aan God
Waarom ik het kopje niet in gruzelementen gegooid heb? Omdat ik aan God dacht. Aan Zijn liefde en trouw de afgelopen moeilijke jaren. Hij geneest mijn moederhart. Hij stelt me in staat om lief te hebben, ook als ik er niets terug krijg. Hij leert me bidden om een wonder ~ op wat voor manier dan ook.

Wat onmogelijk is bij de mensen is mogelijk bij Hem.


Kostbaar kopje
Dit is dus mijn kostbare kopje. Toch wel kostbaar! En terwijl ik het terug zet op de schone plank, besluit opnieuw lief te hebben. Ik druk het gemene fluisterstemmetje weg dat zegt: wat je liefhebt, zul je verliezen. Op mijn manier zal ik kleine liefdeszaadjes blijven strooien. Nooit helemaal perfect, maar wel met heel mijn hart!

Zo blijven dan geloof hoop en liefde, deze drie, 
maar de meeste is de liefde.


Bewaarde jij ook dingen, waar een verhaal aan vast zit?
Misschien wel een heel erg positieve herinnering ...

maandag 12 januari 2015

Je bent kostbaar!

Op mijn knieën met mijn schrobborstel in mijn hand word ik zomaar blij dat ik weer schrobben kan! Ik heb nog een kleine bewegingsbeperking aan mijn schouder, maar ik kan eindelijk weer schrobben zonder pijn! En schrobben doe ik. Ik wil dat de vierkante tegels blinken in het lamplicht.


Die badkamer van mij. Zucht. Hoe ik ook schrob, ik krijg hem niet meer echt mooi zoals toen hij net nieuw was. Ik zie oneffenheden, scheurtjes, aanslag tussen de wandtegels.

Ik lijk op ...
Ik lijk wel een beetje op mijn onvolmaakte badkamer. Defecten in mijn lijf, donkere hoeken in mijn karakter. Fouten in de opvoeding. Ik ben niet perfect in mijn relatie met anderen. Ik staar voor me uit. Misschien lijk ik nog wel het meest op het vieze dekseltje van het doucheputje dat daar ligt. Bah!

Ik laat mijn hoofd hangen.


God denkt er anders over
Ho, dit wil ik niet! Zulke pessimistische gedachten verdienen geen plaats toch? Ik pak de borstel weer op en poets het vieze dekseltje tot het glimt. God denkt zo anders over mij, dan ik zelf doe. Hij heeft mij echt lief met een speciaal soort liefde. Het offer van Jezus aan het kruis is de basis ervan. Daarom schuil ik bij Hem met al mijn pessimistische gedachten. Ik koester ik me elke nieuwe dag in Zijn liefde.
  

“Silence, shame, guilt, or any other emotional torment
 simply cannot rob us of God's love, of his plan for us.” 


Jij?
En jij? Je bent waardevol. Je gaat er voor ondanks al je verwarde gevoelens. Je bent aan het knokken om de zin van het leven te hervinden. Weet je wel hoeveel respect ik ervoor heb.
En jij, die te weinig energie hebt. Te weinig om echt te leven. Je maakt geen deel uit van de echt wereld. Dat zeg je zelf. Maar ik denk dat jij één van de kurken kunt zijn, waarop de wereld van nu drijft. Ga door in het bemoedigen van mensen, daar ben je sterk in.
Jij, die je zo eenzaam voelt. Ik denk aan je. Je bent kostbaar. Je doet er toe. Ga op zoek naar de meest stabiele Persoon: Jezus. Hij kan je leven zoveel minder eenzaam maken. Of stuur mij eens een mailtje ...
Jij die rouwt om wat je verloren bent: een deel van je lichaam of een deel van je leven. Ik zou je heel voorzichtig willen omarmen. Alleen even een knuffel geven. Om te laten weten dat ik aan je denk. En bid voor mensen zoals jij.


Laat je hoofd niet hangen. Wie je ook bent ... je bent kostbaar!


Engels quote is van Jo Ann Fore

maandag 29 december 2014

Ik telde mee

Nou zit ik al een minuut of vijf naar mijn scherm te kijken. De foto staat erop maar verder niets. Ik wil in ieder geval beginnen met de link naar dit blogje. Die schreef ik vorige week.  Wat ik nu deel is eigenlijk een soort vervolg daar op.

Beetje somber
Ik was toen een beetje somber. Daarom schreef ik: "Iedereen om mij heen probeert gezelligheid te verspreiden. Dat probeer ik ook maar de pijn blijft.  Het gemis brengt tranen in mijn ogen. Ik heb heimwee naar vroeger toen het nog niet zo complex was allemaal."


Uit de spiraal
Soms is het goed dat iemand je uit zo'n neerwaartse spiraal haalt. Je wegtrekt uit het negatieve. Je laat zien dat er naast de donkere kant nog heel veel moois te beleven valt. Dat deed mijn man. Hij wees me op een tekst uit psalm 103

Loof de HEERE, mijn ziel,
en vergeet niet een van Zijn weldaden. 

Op de foto hierboven zie je een inkijkje op de zolder van mijn huis. Schaduwen op de schrootjeswand, een donkere vensterbank, stof, dode blaadjes aan een vetplant en een wazige witte wereld buiten. De focus ligt duidelijk naar binnen toe.  

Andere kant op kijken
Mijn man zei: kijk nou ook eens de andere kant eens op. Vergeet geen van Zijn weldaden! Al de goede dingen die God ons geeft. En terwijl ik bij hem ging zitten, telde hij onze zegeningen. Ik telde mee in mijn hart. Het waren er een heleboel!


Knopjes vol belofte
Daarom deze foto erbij. Als ik wegkijk van mijn stoffige zolder, zie ik de robuuste eik aan de andere kant van mijn raam. Ik ontdek dat hij heel veel kleine knoppen heeft: vol verborgen leven! Die schitteren als kleine diamanten in het gouden zonlicht. Ze beloven een nieuwe lente!

Probeer het. Verleg deze week ook eens je focus. Vergeet niet één van Zijn weldaden.

Our spirits liken to the ground
In the winters of our life
We can't see the blessings
When hardened by the strife

Look up for the Son is coming
Stirring your heart once more
Don't shut out your soul
From gifts He has in store.

We can chose to stay in winter
Missing blessings it brings
Or we can find Christ's comfort
And rest beneath His wings.

Instead of dwelling on how far
In life you have to go
See how far you've come
and let your spirit flow!

Danette Kettwich

Fijne oudejaarsavond (ga je nog oliebollen bakken)Het Allerbeste voor 2015! Dank je wel voor alle reacties per mail of hier op mijn blog.